space

Ang Paglalakbay ng Isang Doctor-to-be
Doctor-na-me!

 

Naniniwala ako na na-brainwash lang akong maging duktor. Ako yung bunga ng maya’t-mayang pagtatanong ng mga magulang, kamag-anak, kakilala at kaibigan ng tanong na “Anong gusto mo maging paglaki mo?” – Little Miss Philippines-style. At dahil sa murang edad, suma-total na anim na propesyon lang ang alam ng isang batang babae: duktor, abogado, nars, engineer, stewardess at guro – in no particular order. Hindi ko natatandaang ni minsa’y sumagot ako ng “Nutritionist/Dietician” o ng “Software Developer” sa mga nagtatanong sa akin noon. At dahil pinangarap kong maging sunod na Aiza Seguerra, ginagalingan ko ang pagsagot sa generik na follow-up question ng tanong na iyan:  “Para po makatulong sa mga mahihirap na may sakit.”

Noong kinder naman ako sa noo’y pribadong paaralan pa ng mga babae, bilang isang proyekto sa paaralan ay pinaguhit sa amin ang sagot sa katanunangang: “What do you want to be when you grow up?” At dahil devoid of any artistic visual talent ang lola ninyo, ninais ko na lang na maging pusa o aso paglaki dahil mas madali silang iguhit kesa sa duktor na may stethoscope at sphygmomanometer.

Sa pagtuntong ko ng hayskul, nagbago ang pangarap ko kasabay ng pagbabago ng ihip ng hangin: nangarap na maging Chemical Engineer (dahil malaki raw ang kita nila), Manunulat (dahil aktibo ako sa pahayagan ng aming paaralan) at Physicist (ito ang pinakamababaw: dahil magaling ako sa physics!) subalit anu’t-ano pa man, babalik ka rin daw sa kung ano ang naging simula ng landas na tinatahak mo. Sa apat na kolehiyong pinageksaminan ko, isang paaralan lang ang non-scientific na kursong kinuha ko (BA Audio-Visual Communications sa UP Diliman – 2nd choice campus ko… ang tapang di ba?), lahat mistulang carbon-copy ng isa’t isa: 1st choice – Biology; 2nd choice – kung anong iba pang medically-inclined course. At alam kong ang pagpasok ko sa larangan ng Biyolohiya ay ang point-of-no-return ng buhay ko. Ano namang gagawin ko kung hindi ako magmemedisina? Masyadong kaunti ang halaman namin sa bahay para magkaroon pa sila ng personal Botanist na mag-aalaga sa kanila. Kaya’t sampu ng aking mga kaklase, pumasok ako sa Medisina ng walang ideya kung anong klaseng hirap at buhay ang naghihintay sa kabilang ibayo.

Naaalala ko na bago palang akong nag-aaral ng Medisina noong magsimula ako ng mga serye ng artikulo sa Multiply. Aking binalikang muli ang pinakaunang lathalang nagawa ko matapos ang isang linggong pag-aaral:

After a week of being away and a week after med school officially started, I’m back to home sweet home. I missed everything here… my family, my room, my dogs, the huge TV set and most especially the “free” unlimited DSL to name a few. Never had I imagined that I’d appreciate the things that I once just took for granted all these years. Tama nga sila. Iba ang buhay mo pag wala ka na sa comforts ng bahay niyo. It is really sad pero wala naman akong choice di ba? It’s either I accept it or drop out from med school. As if naman gagawin ko yung latter di ba? Hehe. 

I just got my hands on a few books that I need for school. Medyo naexcite nga ako kasi narealize ko na eto na to. Totohanan na. Kumbaga, naka-focus na ko sa field na gusto ko talaga. Although Biology naman ako nung undergrad, iba rin kasi ang Biology sa Medicine. As if naman kasi na mageenjoy akong pag-aralan ang mga halaman! Pati nananahimik na puno eh talagang kailangan mo pakialaman no? Hehe. Wala lang. It’s just that, natuwa ako ‘coz I finally felt that adrenaline rush that’s been missing from my system since school started. Sabi na nga ba, libro lang ang magpapa-sink in sa akin ng thought na Med student na ako. 

Hihi. Nakakaexcite na nakakatakot. Wish me luck guys. Sana wag ako panghinaan ng loob sa susunod na limang taon

Mnel, June 18, 2006

Kanina ko pa tinitingnan yang huling pangungusap sa lumang entry na yan. Sa isip-isip ko, makailang-ulit ko kayang sinambit ang “panghihina ng loob” nitong nakaraang limang taon? Nagkaroon nga kami ng biruan ng mga kaibigan ko sa kolehiyo na ang maiisipang mag-quit, itatali kay Lady Med (para sa mga kaibigan kong nag-aaral sa UP) at ako naman ay itatali daw nila sa rebulto ni Atty. William Quasha.

“May resulta na sa PRC…”

Yan yung text na kanina ko pa hinihintay. Ngayon kasi ang araw ng paghuhusga, tatlong araw matapos ang Physician Licensure Exam. Tatlong araw akong hindi man lang nadampian ng sikat ng araw dahil tatlong araw din akong monitor lang ang kaharap. Sa bawat oras na lumilipas, nararamdaman kong paakyat ng paakyat sa lalamunan ko ang puso ko. Pero kanina, naramdaman kong biglang nasa loob na ng bibig ko yung bawat pagpintig nito. Ramdam ko ang kakaibangBt.

Hanggang… bigla akong napangiti.

Naniniwala ako na na-brainwash lang akong maging duktor. Ako yung bunga ng maya’t-mayang pagtatanong ng mga magulang, kamag-anak, kakilala at kaibigan ng tanong na “Anong gusto mo maging paglaki mo?” Hindi ko lubos na alam kung bakit duktor pa ang napili ko. Marahil sa murang edad at sa anim na propesyon lang na alam ng isang batang babaeng katulad ko, tanging duktor lang ang kinayang iguhit ng artistically-devoid na lola ninyo.

Sinubukan ko kasing gumuhit ng pusa. Ayun, napagalitan tuloy ako. :)

Tags: , , , , ,

 

Reader's Comments

  1. apollo | August 18th, 2011 at 3:02 am

    wow! congrats doc! im happy for you! :)

    Reply to this comment
  2. Joanna | September 8th, 2011 at 9:21 pm

    Congratulations! I myself have only a year to go, so i’m really excited. What’s the feeling besides being happy?

    Reply to this comment
    • mnel | September 14th, 2011 at 11:47 pm

      Thanks! You know, at first I thought med school life was already hard. Didn’t realize that life after med school is harder. I hope you’ve had your eyes on what to do after med school as early as now so you won’t find yourself at a lot of crossroads after. Hehe. Good luck to you and thanks so much for dropping by!

      Reply to this comment
  3. Jed Jamorabon | December 9th, 2011 at 9:01 pm

    hello po ate/doc!
    currently a first year student sa St. Luke’s din, and i really appreciate/like/love na ata this entry. andame kong tawa sayo, nakarelate ako (lalo na yung sa BS Bio part) congrats for passing!

    Reply to this comment

Leave a Comment

space