space

Lipat-Bahay

 

Ngayon na lang ako ulit namulat na maliwanag na ang kapaligiran sa umaga. Akala ko talaga, tatlong taon akong hindi masisilayan ng sikat ng araw ng bukang-liwayway. Sa mga di nakakaalam (at kahit sa mga walang pakialam, hehe) wala kasing bintana ang maliit na silid na tinutulugan ko dito sa dormitoryo. Ewan ko ba. Malas nga yata ako pagdating sa mga bintana kasi kahit sa sarili naming bahay eh wala ako nun (pero may sunroof naman ako sa bahay kaya maliwanag pa rin.) Kaya naninibago ako ngayon na maliwanag na ang mga umaga ko. Naglipat-bahay kasi ako matapos mapagdesisyunan “bigla” ng administrasyon ng aming lumang dormitory na gawin na lamang office spaces ang buong building. Kung paano nilang gagawing opisina ang aming silid na kulob at madilim ay hindi na sakop ng aking imahinasyon. Kahit hindi siguro ako claustrophobic ay magdadalawang-isip akong magtrabaho sa lugar na napakalungkot ng pakiramdam. Naninibago rin ako ngayon na kaunting hakbang na lang ang inaakyat ko. Mula noong nag-clerkship ako hanggang ngayong nasa ikatlong baitang na ako ng residency trainin , laging nasa pinakamataas na palapag kasi ang tinutuluyan ko (3rd or 4th floor). Ngayon, second floor na lang. Pakiramdam ko tuloy mananaba ako nito dahil mawawala na ang sikreto ko sa hindi ko pagtaba: ang pag-akyat sa hagdan bitbit ang bag na may limang kilo mahigit siguro ang bigat sa araw-araw. :)
Bukod sa literal na paglilipat-bahay ay naglipat-bahay din ako dito sa aking munting blog. Bago na ang aking domain registrar at mas malaking espasyo na rin ang kinalalagyan ng blog kong ito. Opo. Nag-godaddy na rin po ako kahit hindi naman halata. Hehe.
Mapurol na ata ang utak ko pagdating sa pagsusulat kaya susubukan kong muli ang mag-blog ng madalas. Noong isang araw kasi, nabasa ko yung artikulo na nakalathala sa website ng CBCP na patungkol sa “katotohanan” daw sa likod ng mga bakuna. Sa inis ko, sinubukan kong gumawa ng post para i-counter ang sinasabi ng duktor daw na tinutukoy ng artikulong iyon kaya lang hindi ko siya halos masimulan. Parang sa dami ng gusto kong sabihin ay nagliliparan ang mga letra at salita sa utak ko at nakikipaghabulan upang makabuo ng pangungusap. Pumupurol na nga yata ang aking utak sa mga letra,, salita at pangungusap. :( Masyado na yata akong matagal sa loob ng ospital.

Tags:

 

Reader's Comments

  1. Walang Pangalan | April 23rd, 2014 at 11:19 pm

    Masya ako at nagsusulat ka na naman.

    Reply to this comment
  2. O hai let me wanna-be! pe Trilema - Un blog de Mircea Popescu. | December 27th, 2014 at 1:00 pm

    […] are seeing this because your blog was recently used as part of a DDOS attack against […]

    Reply to this comment

Leave a Comment

space